Seviyorum
Seni Seni seviyorum canım;
Emin ol ki ben bir ömür boyu senin kalbinde bekleyecegim
Razıyım,oysa uzaklardan bir kez tatlı tatlı gülümsemene
Armagandır bana seni severken acı ölüm
Yasamak istiyorum senin kalbinde ve seni delice sevmek istiyorum
Sevdalara kapalıydı kahverengi gözlerim
Emanetciydi umuda acılan duygularım senden önceleri
Rahat uyuyamıyordum , kabuslara uyanıyordum cıplak ve karanlık gecelerde
Ama sen cıkageldin kalbime misafir degildin ;
beni sevmeye gelen bir yar
Ne cok özlemisim sevda yagmurlarında ıslanırken seni sevdigimi sölemeyi
Artik iki kisiyim tek bir yürekte ;
nefesimde iki sevda coskusu var
Yarınları senin icin senin sevgin icin bekliyorum..
Aç kalbimi , bak ;
Günes kadar sıcaktır..
Dokun gözyaslarıma ;
Gözbebeklerin kadar nazenin ve ıslaktır.
Canımdaki can olmaya geldigini biliyorum
Sen,
Sende her zaman sevecegimi haykırıyorum tüm gökyüzündeki yıldızlara Ve hayalin olsa da gecemde ben seni kollarına sarılarak uyuyorum....
[scroll][color=brown][b]G İ T T İ M[/b][/color][/scroll]
Gecenin ilerleyen saatleriydi…
Yelkovan başını akrebin omzuna yaslamış,
Uyukluyordu adeta…
Dışarısı öyle karanlıktı ki,
Yalnızca birkaç yıldızın sönmüş ışığı vardı.
Ve ben…
Ben ışığımı kaybetmek üzereydim!!
gece durmadı, sustu sadece...
kımıldamadı saat uzun bir süre,
yanıyordu sanki delicesine...
söndüren hafif bir esinti,
seni takip etti,
baktım!
kalktım!
sordum!
gitmesen?
olmaz dedin, gece korktu!
gitmeni hiç yediremezdi, boğuldu,
sadece sustu ve kaldırdı başını göğe
dedi ki bana sessizce,
küçükken yıldızlar vardı bu gökte...
bir göğe baktım bir geceye,
sözün geldi o an dilime
diyemedim...
içim öyle karanlıktı ki,
Yalnızca birkaç yıldızın sönmüş ışığı vardı.
Ve ben…
Ben gidişini seyretmek üzereydim!!
Gözün ilişti o an gözüme
Işığımı aldığım o gözlerin...
Bakamadım....
Canlanıyor zihnimde bakışların
İçimi kıpırdatan
Kalp ritmimi değiştiren bakışların
Bakamıyorum...
Gitmeni yediremiyordu gece
Susmuştu...
Yalnızca sönmüş rüzgarların
Hafif esintisi vardı...
gece baktı bana gizlice
karanlığını kokladığım gece...
göremedim...
ölüyordu zihnimde susuşları!
içimi parçalayan,
beni benden alan ıssızlığını gecenin
koklayamıyordum...
ben öyle durdum sessiz, kimsesiz
susmuştum...
yalnızca içimde kopan fırtınaların
delirten gürültüsü vardı...
Bana bırakmıştım beni
Yalnızdım....
Hayalinle başbaşa bırakmıştın
Ama sensizdim....
Işığımı aldığım gözlerin yoktu…
Sen yoktun!!
Kağıt ve kaleme sarıldım çaresiz,
Akıttım içimi.
Mısralarda…
Kelimelerle, nokta ve virgüllerle…
Ben öyle yazdım durdum, sensiz...
Coşmuştum...
Yalnızca coşmuş duygularımın
Oynattığı kalemim vardı...
Yalnızca sönmüş duygularının
Acıttığı "ben" vardı...
hafif bir esintiydi başucumdaki,
radyoda içli bir şarkı beni anlatan,
yıldızlar sönmek üzere olan,
ve senin gözlerin aldatan;
utandılar halimden,
sordular!
susun dedim yaşlı gözlerle
dokundum resmine
gözlerim tutuştu...
coşmuştuya duygularım,
iki damla yaş aktı
ağladım,
erkek olamadım..
akan yaşlarla kalem durdu
kağıt ıslaktı
kalem ıslandı
gece ıslaktı
şarkı ıslandı...
yarama bastım yıldızların ışıltısını,
gecenin kokusunu,
saatin suskunluğunu,
ve seni!
beni ben yapan sersemi,
beni yakan gizemi,
içimin güneşi gözlerini,
lanetledim ben kendimi!
şarkı mahsunlaştı,
kalem oynamaya başladı,
gece huysuzlandı,
saat ise can içre sızı;
seni benden aldı...
bana derin bir yara bıraktı...
kalem suskun kaldı,
oynaştı ak sayfayla..
şarkı bir çılgın,
yarama bastı
ve dedi,
yok mu yaranın merhemi?
bir şarkı kalmıştı konuşmadığım,
bir şarkı kalmıştı bana dokunmayan...
anlattım uzun uzun bırakıp kalemi!
şarkı güldü,
saat durdu,
gece soldu,
yıldızlar boğuldu,
rüzgar sordu,
nerede?...
neden bir yerlerde?..
[scroll][color=brown][b]G İ T T İ M[/b][/color][/scroll]
Ben Sana Mecburum Bilemezsin
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun.
Ölmek kimi zaman rezilce korkuludur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu
Fatih'te yoksul bir gramafon çalıyor
Eski zamanlardan bir cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum sen yoksun.
Belki haziranda mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun
Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin
Kötü rüzgar saçlarını götürüyor
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin. Atilla İlhan
[scroll][color=brown][b]G İ T T İ M[/b][/color][/scroll]
bizi bilirsin
ağzının içinde oturmak isteriz.
ve rutubetin en yakıştığı yer biliriz
ağzını..
bizi bilirsin,
yaşamak biliriz,
vademiz dolduğunda
avuçlarına gömülmeyi..
Başkalaşan aşk
adını anmak güzeldi
dost ağızlarda sana dair cümlelerin ıslatılması..
adını anmak.
yüksek sesle, kimsesiz gecelerin düşsel avuntularına
sırt çevirip senden söz açmak.
biraz gülünç, biraz sitemkar..
güzeldi...
adının türkçedeki yankısı özeldi...
Seninle yoğurt yemek, kendi Kanlıcanlı, sülalesi
Kandilli yoğurtçunun mekanında.
Denize amors durup, yüzüne
cepheden bakmak güneşli bir mavilikle.... güzeldi..
ipe sapa konuşlanmaz bahanelerle elini tutmak,
yüzünde
yüz yıllık bir hasreti gidermek güzeldi...
Güzeldi'li geçmiş zamanları düşünüyorum şimdi...
Cümlelerimiz öznesiz.. Umursayan yok Kanlıca'daki
yoğurdu...
Ve eşikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir aşkın
mührüdür artık.....
Öylesine baglanmisinki sana
Sensiz günüme günes dogmuyor
Sana o kadar alismisimki
Sesini duymadan saatler gecmiyor
O kadar icime girmissinki
Adini anmadan sanki kalbim atmiyor...
Sen bana sevgiyi ögrettin
Bana kendini ölümüne sevdirdin
En güzel yerin o gülen gözelerin
Hele o simsicak sesin
Kanaglattirir bana hasretin
Insan degil sanki gökten inen bir MELEKSIN
Sana olan sevgimi
Bulutlarin icine sakladim
Üzerine yagmur gibi yaginca
Umarin beni hatirlarsin
Seni benim icin yaratmis ALLAHim
Megerki sana ölümüne baglanmisim
O kadar istioyrumki elini tutmayi
Simsiki sarilip sacini oksamayi
Doyasiya öpüp koklamayi
Sensin benim yarali kalbimin ilaci
Senden baska benim sevecegim varmi?
Hergece rüyalarimi süsledin
Bir gülüsüne canimi veririm
Seni dünyalar kadar severim
Seninle olur hep hayallerim
Sana ne desem azdir bilirim
Cünkü sen benim bitanemsin
Heran her dakika güzelligin aklimda
Sana olan askimi sevgimi söylemedim utanipta
Onun icin basimi vurdum taslara, duvarlara
Eger bir gün cikarsan karsima
SENI SEVIYORUM diyecegim hemde haykira haykira
Bitanemsin askim diyecegim aglaya aglaya
Cünkü benim icin varilgin bedel dünyaya..........
SENI ÖLÜMÜNE SEVIYORUM VARMI DAHA............
[scroll][color=brown][b]G İ T T İ M[/b][/color][/scroll]