YataĞin Altindakİ Kedİ...

Quick Friend

çok sıcak bir yaz gecesi, kedilerden aklını yitirecek kadar korkan komşumuzun evinde geçti bu olay... eşi iş dolayısıyla kıbrısa gittiği için o gece yine onun evinde kalmamı istemişti.orda her kalışımda görüdüğüm kabuslara rağmen, yalnızlığın onu ne kadar ürküttüğünü bildiğim için bunu kabul ettim.ben balkonlu odada, o da evin arka çephesinde kalan odada yatıyorduk.hava çok sıcak olduğu için balkonun kapısını açık bırakıp yatmıştım.uyumam fazla zaman almadı.yine abuk sabuk bir sürü rüyayla boğuşuyordum ki; saat tahminen 03.30 suları birden uyandım.ister istemez her uyanışımda olduğu başımı kaldırıp odayı şöyle bir gözden geçirdim.balkon kapısının önünde bir gölge vardı.daha dikkatli baktığımda simsiyah bir kedinin orda öyle durduğunu farkettim.ama bu bana çok normal geldi.kendi evim giriş katındaydı ve ben kedileri çok seviyordum.balkonumun önünde beslediğim kediler bazen gece eve girip şöyle bir bakınır, dolaşır çıkarlardı.buna çok alışkındım.bir an kendi evimde olduğumu sandığımdan; yatağıma geri uzandım.tam uyumaya çalışıyordum ki birden kendi evimde olmadığım ve kaldığım evin ikinci katta olduğunu hatırladım.oraya kedinin çıkabilmesi imkansızdı.ani bir hareketle yatağımda doğrulup balkon kapısının önüne baktım ama kedi yoktu.çünki kedi yatağımın ucunda durmuş, o sapsarı gözleriyle gözlerimin içine bakıyordu.gözlerimizi hiç ayırmadan birbirimize bakıyorduk.yavaş yavaş bana yürümeye başladı.görüntüsü saniyeden daha kısa bir zamanda kaybolup yine beliriyordu.ben ne olacak diye düşünürken ani bir hareketle yatağımın altına girdi.o anda bir güç beni doğrulduğum yerden yatağa itti ve yatağa kilitlendim sanki.bilincim ve gözlerim açıktı ama parmağımı bile kıpırdatamıyordum.ellerim hareketsiz bir şekilde yanıma uzanmıştı.kedi o anda birini parçalıyormuşcasına ürkütücü bir sesle hırlamaya, yattığım yatak olduğu yerde sallanmaya ve hareketsiz başım kendi kontrolümün dışında yastığıma hızla vurulmaya başladı.hiçbirşey yapamadan çaresizce etrafı izliyordum.başımın arkası çok acımaya başlamıştı.ne yapacağımı bilmiyordum.besmele çektim.hiçbir faydası olmadı.aklımı yitirmek üzereydim.gittikçe daha da korkuyordum.dua okumamın faydalı olabileceğini düşündüm.ama aklımı toparlayamıyordum.başımı hala hızlı bir şekilde kaldırıp yastığıma vuruyordu.sonra fatiha süresini okumaya başladım.sürenin yarısına gelmiştim ve hala yatağım sallanıyor, o ürpertici hırlamayı duyuyordum.ümidimi yitirmiştim ama okumaya devam ettim.tam süreyi bitirdim. .....velezzallin.(amin) birden herşey durdu.vücudumdaki kilidin çözüldüğünü hissettim.parmaklarımdan başlayarak yavaş yavaş hareket etmeye başladım.başımın arkası çok fena acıyordu.yine de bu yaşadıklarımın gerçek olmadığına inanmak istiyordum.yatağımdan doğruldum ve kedinin yatağımın altından çıkıp koridordan doğru komşumun odasına doğru gittiğini gördüm.peşinden gitmeyi düşünmüyordum.ama ne yapacağımı da bilmiyordum.bu gördüğüm her neyse komşuma da görünecek değildi ya diye düşündüm ki içerden bir çığlık sesi geldi.işte o anda hiç düşünmeden yataktan fırladım, başımı tuta tuta gittim ve kaldığı odanın kapısını araladım.karanlık odada yatağının ucuna oturmuş, korkudan büyümüş gözlerini hiç kırpmadan sabit bir noktaya bakarak, bir heykel gibi hareketsizce oturuyordu.şoka girmesinden korkuyordum.nasıl bir tepki vereceğini bilmediğimden sakince "ne oldu" dedim.o anda gözlerini kırptı.bir ohh çektim.bir süre şaşkınlığını atmaya çalıştı ve biraz sakinleştikten sonra sadece "bilmiyorum" dedi."nasıl yani.çığlık attın" dedim."hatırlamıyorum" dedi.daha fazla üzerine gitmek istemedim.gördüğüm şey her neyse belli ki onun da yanından geçmişti.sonra "namaz kılalım" dedi."tamam " dedim.hiç birşey konuşmadan sabah namazımızı kılıp tekrar yattık.ben herşeyin bittiğini düşünüyordum ama o odada gün ağarıncaya kadar yine çok tuhaf şeyler yaşadım...... bu olaylardan sonra uzun süre o eve hiç gitmedim.sanırım iki yıl kadar oldu.onca zamandan sonra ilk kez geçen gün gittim o eve.o yüzden şimdi paylaşmak istedim bunu.........