Var Miyim ? Yok Muyum ?

Fast Friend

VAR MIYIM? YOK MUYUM?

Ellerim soğuk
Gözlerim donuk
Isıtmıyor bahar içimi
Bakışlarım yabancı
Yaşadıklarım acı
Bu mu kaderin seçimi?
Dostlar uzak
Sohbetler yasak
Buda mı acının biçimi?
Dert dinleyecek yok
Uyan diyecek yok
Kim alır hançerimi?
Her şeyim nazarda
Umutlarım mezarda
Kim anlar düşüncelerimi?
Sevdiğimi bırakmışım
Hayallerimi geçmişim
Ne getirir sevmelerimi?
Gözlerimde keder
Acılarda kader
Kim döndürür gitmelerimi?
Zaman sanki tüketiyor
Beni ben terk ediyor
Kim bitirir bitmelerimi?
Seven yüreğim atmıyor
Yine düşünmeden yatmıyor
Kim diriltir yüreğimi?
Bu ben miyim?
Herkes mutluda, ben mutlu muyum?
Herkes masumda , ben suçlu muyum?
Dönülmez bir yolda yolcu muyum?
Ben var mıyım? Yok muyum?
Birazdan güneş doğacak
Yine herşey batacak
Herşey hiçbirşey
Herkes hiç kimse sanki
Yalnızlığımda arkadaş değil artık
Duvarların sırdaşlığı ise
Duymadığı yere kadar
Ve insanlar…!
Bu dünya benim değil
Gitmek mi zor? Kalmak mı?
Ölmek mi zor? Yaşamak mı?
Ve farkındayım..
Beni bitiren masum sevdam
Ondan herşeye bu vedam
İntihar çare-çıkış değil
İstenen sona varış değil
Peki yaşamaya ne sebep var?
O sebep sen değil miydin yar?
Tükenmişliğe volta atarken
Varlığına hasrettim
Yokluğunla boğuşurken
Kaybolmayı hissettim
Hayalinle buluşurken
Kendimi terk ettim
Sen unuturken
Bittiğimi fark ettim
Durup dururken
Boşuna mı çark ettim?
Gözlerde acının kör noktası
Sözlerde acının bir yaftası
Hayatın çekilmez safhası
Aşkın bitmez sayfası
Geceler günden uzun
İçimi sızlatır hüzün
Hasreti anlatır yüzün
Acı yoğurur özüm
Yaş akıtır gözüm
Yine yazdırır sözüm
Yine yıpratır gönlüm
Yine ağlatır yüzüm
Ve sen nazlı yar
Ne seni unutmak için bir çaba var içimde
Nede aşkımı körükleyen bir rüzgar
Ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm
Nede seni görmeye dayanacak kalbim var
Ben seni unutmak için ant içmiştim
Gözlerin aklıma gelince vazgeçmiştim
Unuturum desemde inanma sakın
Ömür boyu kalbimden silinmez adın
Ve yarınlar
Hep güzel olacak derlerdi
Oysa bugünlerde dünlerin yarını değil mi?
Yaşamak buysa ölüm nasıl?
Sonum neyse onu bilsem asıl
Gözlerim küs, yüreğim bile dargın bana
Her şeyden bıktım, sözlerim bile kırgın bana
Ben her şeyden çok kendime küsmüşüm
Hayat bir uçurum, ben dibine düşmüşüm
Beni benle kim ve ne barıştırır?
Beni yeniden hayatla kim yarıştırır?
Tat vermiyor hiçbirşey
Canım benden sıkılmış
Sanki dünya yıkılmış
Lanet olsun, bu duruma lanet olsun
Artık canım, Azrail’e emanet olsun………

AAA.İNSANIN BİRİ