Ümit Yaşar Oğuzcan

WebMaster

BİR GÜN ANLARSIN

Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar ne yastık.
Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.
Onun unutamadığın hayali,
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.
Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,
Vurursun başını soğuk taş duvarlara.
Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.
Duyarsın,
Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
Niçin yaratıldığını.
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.
Dolar gözlerin, için burkulur.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini.
O hiç beklenmeyen saat geldi mi?
Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.
Uzanır, gökyüzüne ellerin.
Ama çaresiz,
Ama yorgun,
Ama bitkin.
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı;
Beklemeyi, ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına...
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

B.E.B.I.S.I.M · Misafir

AYRILIRKEN

Dinle sevdigim bu ayrilik saatidir
Dunya var olali beri cirkin ve soguk
Ergec icecegimiz bir ilac gibi
Tadi dudaklarimizda acimsi, buruk
Bu saatte gozyaslari, yeminler
Bos bir tesellidir inandigimiz
Perde kapaniyor, filim bitiyor iste
O hic bitmeyecek sandigimiz
Goruyorsun konusacak bir seyimiz kalmadi
Sadece bakislarimizda huzun
Iste ayrilik bu; hic beklemedigimiz
O ikiz kardesi olumun
Anliyorum bir daha gorusemeyecegiz
Bu son bulusmamizdir seninle
Yeni bir hayata basliyacaksin artik
Onunla, o yeni sevgilinle.
Anliyorum artik o opecek ellerini
Kulagina aski o fisildayacak
Icinde bir pismanliktan baska
Benden eser kalmayacak.
Sigarani sondur, kalkabiliriz
On adim sonra yollarimiz ayrilmali
Sakin aglama ve bir sey soyleme bana
Insan ayrilirken bile buyuk olmali

Slow Friend

ADAK

Sana siirler okuyacagim, gitme
Gunesler dogacak yalnizligimdan
sana bir isik getirecegim
Buyuk aydinligimdan

Sana bir dolu umut getirecegim
Kucuk ellerine sigmayacak
Sana Afrika gecelerini getirecegim
Simsicak

Sana cicekler getirecegim
Bozulmus guz bahcelerinden
Sana bir serinlik getirecegim
Yagmur tanelerinden

Sana avuc avuc yildiz getirecegim
Gunesimden baska
Sana engin denizlerin maviligini getirecegim
Kopuk kopuk dalga dalga

Sana bir ruzgar getirecegim
Daglardan, tepelerden
GITME, sana zamani getirecegim
Zamanin bittigi yerden

UMIT YASAR

ExCaLiBoR · Misafir

Anılarda Yaşarken

Cekingen adimlarla sesiz ve urkek
Bir gun uzaklardan bir giz gibi geldin
O buyulu sarkilarini soyleyerek
Gencligimi geri getirdi ellerin

Sundun paha bicilmez guzellegini
Oylesine diri oylesine sicak
Boylesine bir mutluluk anladim ki
Omur boyunca bir kez yasanir ancak

Bir kez nefes aldigini anlar bir gun
Bir kez bir kisiyle insan butunlenir
Ozlem dedigimiz o hancer bir dusun
Bir kez saplanmak icin kac kez bilenir

Anilarsa bitmez bizimdir daima
Umulmadik yerlerde yeserir buyur
Yasamak bastanbasa yalan olsa da
O alir bizi uzaklara goturur

Emzirir gur memelerinden istekle
Biz farkina varmadan uzar omrumuz
Anilarda yasarken bir gun gelir de
Biz de biber ani olur oluruz.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Fast Friend

ACILAR DENIZI

Ben acilar denizinde bogulmusum
isitmem vapur duduklerini , marti cigliklarini
Dalgalar hergun bir baska kiyiya atar beni
Duyarim yosunlarin benim icin agladiklarini

Oluyum coktan, bir baksana gozlerime
Gor, icindeki o kanli cam kiriklarini
Bu ne karanlik , bu ne zindan gece boyle
Butun gemiler sondurmus isiklarini

Ben acilar denizi olmusum, yaklasma
Sularim tuzlu, sularim zehir zemberek
Baksana; herkes icime dokmus artiklarini

Bu karanlik bitse artik, bir ay dogsa
Bir deli ruzgar ciksa; alip goturse
Yillarin icimde biraktiklarini...

U.Y. Oguzcan

Fast Friend

Birgun anlarsin siiri hakketen cok guzel......

Fast Friend

Bekleyenler İçin

Bir ayak sesi duymayayim
Kapiya kosuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah sac gormeyeyim
Yuregim burkuluyor
Aglamakli oluyorum
Her sey bana seni hatirlatiyor
Gokyuzune baksam
Gozlerinin binlercesini gorurum
Bir ruzgar degse yuzume
Ellerini dusunmeden edemem
Yaktigim butun sigaralarin dumanlari sana benzer
Tadi senden gelir
Yedigim yemislerin
Ictigim ickilerin
Ve icimdeki bu dayanilmaz sikinti
Bu emsalsiz huzun
Seni bekledigim icindir

Resmine bakamaz oldum
Uykulardan korkuyorum artik
Utaniyorum odamdaki butun esyalardan
Su sedir hala gelip oturmani bekliyor
Su ayna karsisinda guzelligini seyretmeni
Su kadeh dudaklarina degebilmek icin duruyor masada

Ve su saat geldigin anda
Durabilir sevincinden
Zaman cildirabilir
Cunku benim dunyamda
Olumsuzluk, seni sevmek demektir.

Bir cocuk dogmayi bekler
Bir agir hasta olmeyi
Bitkiler yagmur ve gunesi bekler
Yalniz bir kadin sevilmeyi
Ve dusun ki bir adam
Icinde butun bekleyenlerin korkusu ve umidi
Seni bekler
Asilmayi bekleyen bir idam mahkumu gibi

Sen gelinceye kadar
Pencerem kapali duracak
Ruzgar gelmesin diye
Artik perdeleri acmayacagim
Gun isigi girmesin diye
Sonra kahrolacagim
Bu karanlikta, bu derin yalnizlikta
Ve gunlerce gecelerce haykiracagim
Nerdesin diye, Nerdesin?

Bir gun bu kapidan sen gireceksin
Biliyorum
Ergec bu bekleyisin bir sonu gelecek
Yillarca sonra
Oldugum gun bile gelsen
Butun bu bekleyisimi ve oldugumu unutup
Cocukler gibi sevinecegim
Kalkip sarilacagim ellerine
Uzun uzun agliyacagim.

Fast Friend

Aslinda hepsi cok guzel.. Rolling Eyes

Fast Friend

INSAN BIR KERE OLUR

Her bulundugum yerde yitiriyorum seni
Yanibasimda oldugun oluyor kimi gun
Ya da ben oluyorum sesizce gozlerinde
Bir yaprak kimildiyor hafiften
Bu sesizlik bir kasirga baslangici
Kukremeye hazirlanisi denizin
Bu, aslanlarin sari, vahsi gozlerindeki olum pariltisi
Bu bir yerde erimek
Apansiz yok olmak belki de
Ve sonra susmak, susmak yuzyillar boyu
Beni unuttugun bir uzak cizgide
Tuvale surdugum boya degil artik
Kirmizi kan rengidir gozlerimin
En karadan daha kara yok
Oysa en beyazdin sen gecelerimde
O bana en yakin renkti tuy gibi
Buram buram sicakligini cizerdim duvarlara
Kokun bir tuhafti cocuksu
Sonra katmerli bir gul gibiydi baygin
Gecenin en koyulastigi o yerde
Duserdi ellerime darmadagin.
Oten bir ishak kusudur simdi
Haber getirir olumlerden, dinle
Yasamak bir manga asker karsimda
Ates etmeyin diyorum
Bir diyecegim var
Gozlerimi baglamayin
Son defa gormek istiyorum insani
Gogu, gunesi, denizleri
Ve bu son olumun olsun diyorum
Bir daha oldurmeyin beni.
Kibritim islak
Sigaram yanmiyor
Ne olur bir ates verin
Bu ilk aldanisim degil
Bu ilk sonusu degil umutlarimin
Ben bu denizin son kiyisiyim.
Bir cam kirildi uzakta
Ta uzakta, icimde bir cam kirildi
Butun siirlerim anlamsiz simdi
Resimler renksiz, sarkilar ruhsuz
Hic bir sey artik avutamaz beni
Bakin, bir cag devriliyor icimde sersefil
Son sair de kirdi son kelemini
Ilk mesaleyi kim yakti bu karanlikta
Kimdi aydinlatan benim zindan gozlerimi
Sevilmek mi O son artigi en ilkel caglarin
Bir magara duvarindaki en eski resim
Ya sevmek
Hic sonmeden bir omur boyu
O en guzel huy benimsedigim
Yikildikca tutundugum dal bu boslukta
O en insancil gercegim benim
Ben hep boyle yuzyillar boyu sevdim
Caglar boyu
Kopkoyu bir geceydi yasadigim sevince
Ellerimi arardim, bulamazdim cogu gun
Bir saklayan vardi beni
Bir tutan vardi
Sana yaklasamazdim
Anlayamadigim korkular vardi icimde
Hep boyle seninle sensiz kalirdim ben
Bir kivilcim sonerken
Bir yanardag patlardi icimde.
Ko simdi ben yalniz oleyim
Vur ellerimi ekmegimi al
Tiksinir beni kim gorse sensiz
Utanir yalnizligim bana baktikca
Aynalar mi
Hani nerdeler
Kimbilir kac yuzyil oldu kendimi gormeyeli
Adim mi neydi
Besbelli unutmusum
Hadi vur
Hadi oldur
Kurtar beni ezilmekten curumekten
Hadi gel, actim kollarimi
Bir zaman
Olmeye vaktim mi vardi seni sevmekten
Sen buyuyen bir sesizliktin icimde
Beni ben eden en duru irmaktin
En guzeliydin mozaiklerin
Seninle maviydi gokyuzum
Ciceklerim sende yeserirdi
Sen bambaska birevren yaratirdin
Sularimdan
Gunesimden ruzgarimdan Bak!
Nasil da her sey degisiverdi apansiz
Simdi bu karanliklarda yapayalniz
Mavi mavi bir resim aglar duvarlarimdan
Ben bir tohumum
Al beni topraga ek yeniden
Neredesin hani ne oldun
Antik bir kadin basi miydin
Yoksa bir deniz miydin eskiden
Yosunlarin kurudu mu oldu mu baliklarin
Hani bir Nefertiti yasamisti eski Misir'da
Yoksa o muydun sen
Hadi, anlat bana neydin
Belki de uzak belirsiz bir noktaydin sen
Oykume girmeseydin Insan bir kere olur
Her gun olen umutlarimizdir icimizdeki
Paramparca olmus sevgilerdir
Her aldanis
Yeni bir aldanisa hazirlar bizi
Zamanla renkler degisir
Donuklasir anilar
Silinir ustumuzden
Guzel olan ne varsa
Gorur icindeki butun hayallerin oldugunu
Insan yasarsa.
Ve bir gun insanda olur
Cimen gibi yaprak gibi
Sarsilir yeryuzu yerinden
Devrilen koca bir agactir sanki
Durur atislari yorgun kalbimizin
El, ayak kesilir
Goz olur, dudak olur, kan olur
Susar ta icimizde
Yillardir calan calgi
Butun teller ses vermez olur
Acilar diner
Ve bir gun biter bu cirkin oyun
Perde iner...

ZOYA · Misafir

UNUTULMUŞ ADAM

Sen unutulmuş bir adamsın
Şu yarım milyonluk şehirde
Gençliğini deli bir rüzgar götürmüş
Ümitlerin kimbilir, nerede
Hangi sevgilinin kollarında kalmış

Sen çok gezmiş,çok görmüş
Şimdi alabildiğine yalnız adam
Hatıralar bir eski şarkıdır dudaklarında
Söylemek istersin,söyleyemezsin
Kahreder ,kahreder seni zaman
Bu şehrin aşina sokaklarında

Seni tozlu aynalarda tanıdım
Saçların alnına düşmüştü tel tel
Gözlerin göz olduğundan habersizdi
Kederliydin sonbahar akşamları gibi
Ve sonbahar akşamları kadar güzel

Ölesiye ağlamak istiyordun
Bilmediğin bir şey değildi ağlamak
Kaderinin ağırlığınca sarhoştun
Hayallerin genişliğince
Dünyadan uzak

Yorgun ellerin ceplerindeydi
Varlığından utanırcasına saklı
Ellerin bir keman kadar hassas
Bir şarkı gibi dokunaklı

Sen unutuşmuş bir adamsın
Anlaşılmamış şiirlerim gibi
Bütün güzelliğiyle unutulmuş
Şiirlerim ki; yalnızlığa benzer
Öylesine mahzun, öylesine kahrolmuş!

-ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN-