Bir aşkı mahvetmenin yolları

Best of TurkiyeForum

Küçüklüğümüz bitip de aşkı kavramaya başladığımız yaşlara gelince-ki asıl küçülmeler burada başlıyor ya neyse-yalnızlığımızı kavramaya başlıyoruz.
Oysa biz(insanlar) çocukken de yalnızdık. Hanginizin annesi siz kırılan oyuncağınız için ağlarken ağladı sizinle? Ya da sizden başka kim katıla katıla güldü düşen birinin haline?
Bizler çocukken de yalnızdık işte. En çok da ondan korkardım. Değişmedi korkularım o zaman da karanlıkta ağlardım. Düş gücüm derindi belli. Karanlıkta gördüğüm her nesneyi beni almaya gelmiş biri sanırdım. Oysa zaten karanlıktaydım. Kim nereye götürecekti ki beni? Olsa olsa zıtta: daha aydınlığa.
Sonra büyüdük(ellerimiz, ayaklarımız genişledi.) Aşık olduk. Vermeyi,verip de karşılık beklememeyi(!), affetmeyi iş bildik Aşkın içinde verdik de durduk Öyle verdik ki öyle sevdik ki “tükendim” dedik.
“Bana saygı göster” dedik. Dedik de karşımızdaki insan bize “gitmek istiyorum “(böyle demez kimse),”gideceğim(haber verir gibi bu şekilde gitmişse dönecektir),”hoşça kal” dediğinde saygı göstermedik. Suçladık da suçladık.
Öyle ya biz aşıktık.
Aşk neydi o halde?Karşılıksız veriyorum deyip sonunda verdiklerimizi anlatıp bir türlü alamadıklarımızı kusmak mı?
“Doğru insanı arıyorum”dedik.Doğru insan yok. Herkesin bir yerleri eğrildi sıcaktan. Sen de kimin neresi eğri diye değil de kimin hala neresi doğru kalabilmiş diye bak.
Bir de deriz ki:”Beni olduğum gibi kabul et” Sonra en yakın dostumuza dert yanarız. “Yok ben bunu adam edemicem, değişmio hep aynı” Biz olduğumuz gibi kabullenilmişiz işte. Adamın hareketleri bize orantılı değişmiyor. O da olduğu gibi.
En başta her şey güzel derler ya-ki ben başta da çirkin olanına rastladım-Sonra neden bozulur her şey? Rengarenk boyadığımız o tuvalin üstüne neden çamaşır suyu dökeriz ki?(Hem resmi mahvediyoruz hem de o koku dayanılır gibi değil)
Bir bir kavgalar oluyor sonra. Açılmayan telefonlar, yersiz toplantılar... Aldatıldığımızı düşünüp suçladığımız kaç anda biz bir başkasına beğeni ile bakıyorduk acaba?
Kurmaktan bıkmadığımız,kurulmaktan aşınmış bir cümle:”Benimle yeteri kadar ilgilenmiyorsun”( Ah bu cümleyi eski zamanda kurduklarımı hatırlıyorum da keşke olsalar da ilgilenmeseler. Bir köşede öylece dursalar. Keşke ilgilenmeseler de onlara ait olsam sadece.)
En son raddeye gelinmiş bir konuşmanın ilk adımı var bir de:” Beni boğuyorsun”(Adamın kötü bir espri yapası geliyor ya sen de yüzme bilseydin kardeşim. Öyle değil mi ama can yeleğinle açılsaydın denize)
Yavaş yavaş aşk yok olur. Hala direniş vardır. Aşk,savaş olmuştur artık. “Savaşma seviş” olmuştur “sevişme savaş”
Savaşırsın da neyle?(Çocukken plastik kılıcımızı karşımızda bir canavar varmış gibi sallardık ya üstüne terlerdik ne aptalca.)Sadece kendimizle savaşırız aslında. Takıntılarımızdan kurtulmaya çalışırız. Tek tarafın aşkının bittiği bir ilişkide karşıda savaşacak kimse kalmaz.İnsan koymuşsa kafaya bir kez “bitti “ diye reset tuşuna basamazsın. Adam oymuştur o tuşu,üstünü de bantlamıştır.
Anlayacağınız sizin program çöktü.
Ah az daha unutuyordum: “Benim sevdiğim kadar sevseydin...” Sevmedi işte. Aslında anlıyorum niye kurduğunu bu cümleyi. Beklersin o da senin için yaptıklarını anlatsın diye. Anlatmaz. İşte aranızdaki fark: o sadece anlatmaz. Sense iyilik yapıp denize,pardon,yüzüne atansın. Anlatırsın.
Adam sana susar. Susarken bile sana yardım eder adam. Eğer o susmasa sen anlatamazdın unutma.
Tek taraflı değildir hiçbir ilişki. Bir duvarı tek başına bitiremezsin. Mutlaka harcına biri karışmıştır. Anlıyorum duvarı yaparken üst üste son koydun tuğlaları, o bir el atmadım;ama düşündün mü o tuğlayı senden önce kim yaptı?
Doğru insan” dedim doğru insan...Bir gün az eğrisi buldu beni. Üzdüğünü inkar edemem(aslında üzmedi, üzüldüm)Doğru insan derken ben eğrildim giderek.
Ben hiç terk etmedim. Zorla terk edildim. Aşklarımı mahvettim. Bıktırdım, usandırdım kendimden.Büyüklüğümden değil(zaten kimse böyle düşünmemişti ki) küçüklüğümden,korkaklığımdan. Pişman olmaktan korktum hep. Böylece geçmişi suçlayacaktım.En avutucu söz: “elimden geleni yaptım”
Evet elimizden geleni yapıyoruz mükemmel yaşamlarımıza ulaşmak için. Elimize azıcık alıyoruz sonra da onu yapıyoruz,gerisini ardımıza saklıyoruz.
Mutluluğumuz için devamlı mutluluğumuzu erteliyoruz.
Kabul ediyorum aşk acısı acı.Ama onulmaz değil. Kaybettiysek bırakalım geçmişte kalsın. Geçmişe geçmiş olsun da gelecek bizim olsun.
Yarını kendine ada.
Ne kolay yitirdik zor elde ettiklerimizi. O kadar duvarı, dağı,tepeyi bir uçurumdan atlamak için mi tırmandık?
Erittim elimdeki,avucumdakileri. Sırf daha mutlu bir hayata ulaşmak için,sırf sevdiğim kadar sevilmek için.
Geç anladım sen dengeli seversen kimse dengesiz değil.
Ve tamiri geçmişe yapmayın geleceğe yapın. Sonra da o gelecekte yaşayın.

*alıntı Sinem Sal *

Best of TurkiyeForum

dilemma kardeşimin güzel yorum ve yazılarıyla karşılaşıyorum sürekli
aslında bildiğim bir şey var ama burdan söylemek olmaz
ilerde bu kardeşime özelden izah ve açıklama yaparım inşallah
şimdilik canu gönülden tebrik etmek istiyorum

Best of TurkiyeForum

Ne demek efendim.Dile getirebilirsiniz istediklerinizi.O kadar söylenmeyecek ne olabilir ki ?

Best of TurkiyeForum

Aşk zor bulunuyor da, bir saniyede de kaybolabiliyor.

Best of TurkiyeForum

Neler neler olabiliyor , neler neler düşünebiliyor insan beyni bir saniyede...Bitirmek ya da olduğu gibi devam ettirmek-ettirebilmek..Yazıda olduğu gibi gerçekten bitirmek için elimizden geliyoruz.Elimizdekinin değerini bilmiyor , aslında sevdiğimiz insanı , kendi gözümüzün önündeki bir kişiymiş gibi değiştirmeye çalışıp , yontuyoruz -yontmaya çalışıyor ya da yonttuğumuzu sanıyoruz.Kim bilir belki de bunu başarabiliyoruz.-Bu ne kadar bozuyor ilişkiyi bittikten sonra anlıyoruz.Bir de bakıyoruz ki aslında biz zaten olanı sevmişiz.Onla yetinmeliymişiz.Kıymet bilmeliymişiz.Ne yapmışız?Seveni itivermişiz bir kenara.Onu bambaşka biri gibi yapmaya çalışmışız.Eldeki gittikten sonra .. hiç kalıyor ortada..

Bu arada hiç düşünüyor muyuz o karşımızdaki insanın ne gibi bir ruh haline sahip olduğunu?Hayır..Biz yalnızca kendimizi düşünüyoruz..

Best of TurkiyeForum

Çok güzel yazılmış.. Gerçekten aşk zor bulunuyor ama bir anda -çoğu zaman bir hiç uğruna- bitirebiliyoruz.. Anlamlı paylaşımın için teşekkür ederim Dilemma.

Best of TurkiyeForum

Rica ederim.Sizlerin gözlerine sağlık asıl.Yok gerçekten yani ben bu yazıyı okurken çok duygulandım.Biraz kızdım kendime biraz üzüldüm.Biraz da iyi ediyormuşum dedim.Bilmiyorum ki ,tek bir cevap bulamadım .

Best of TurkiyeForum

evet evet
iyi ettiğiniz konusunda kesinlikle kuşkun olmasın kardeşim
sevgilerle

SEVDAZAN

Best of TurkiyeForum

Bizse büyütmeye çalışıyoruz diktiğimiz fidanı...

Best of TurkiyeForum

Alıntı:

Ne kolay yitirdik zor elde ettiklerimizi. O kadar duvarı, dağı,tepeyi bir uçurumdan atlamak için mi tırmandık?
Erittim elimdeki,avucumdakileri.

Hep böyledir zaten.. En yapmam diyen insan bile yapar bunu.. Birşeyi çok ister, çalışır, çabalar, ödün verir ve sonunda elde eder.. Sonra "eveeeet tamamdır. Bunu elde ettim. Şimdi sırada ne var?" Sırada bişey yok, o kadar çabuk sırasını savmamalı bu kadar istenen şeyler.. Sadece bi elde etmelikmiydi o kadar çalışıp çabalama? Elde ettiğinin keyfini çıkarmak, onu yaşamak, ne bileyim -ne için istediysen- buldun işte biraz aç gözünü de değerini bil.. Ama yok elde ettikçe bi başkası sonra bi başkası.. böyle gider.
O bi zamanlar uğruna kendini paraladığın şeyler elinde birikir de birikir. Bir gün ayılıp da onlara bi bakmak (onları yaşamak) istediğinde de, sana birbirinin üstüne binmiş karman çorman, eksilmiş, eskimiş şeyler kaldığını görürsün. Belki de görmezden gelinmekten sıkılıp çekip gitmiş kişiler, zamanlar.. Sonra yine aynı şey 'elimden geleni yapmıştım'. Elde etmek için yapmıştın evet, ama sana bu sözü söyletmeyecek olanı yapmadın, elde ettiğin şeyi (yada kişiyi..herkese göre değişir bu) yaşamadın, gereken önemi değeri vermedin.. Bu şekilde "sadece bir elde etmelik" yaşadığın sürece de "elinden geleni yapmaya" ama bi türlü bi meyvesni alamamaya da devam edeceksin.. Bu böyledir.