dedikodu

Slow Friend

İş adamı tıraş olurken bir yandan da berberiyle sohbet etmektedir.
Derken, kapının önünden ağır ağır geçmekte olan paspal bir çocuk görürler.
Berber, iş adamının kulağına fısıldar; "Bu çocuk var ya, dünyanın en aptal
çocuklarından biridir! Bak; dikkat et şimdi..." Berber çocuğa seslenir:
"Ali, buraya gel!". Bunun üzerine çocuk sakince dükkana girer ve
yüzündeki aptalca sırıtmayla berberi selamlar. Berber işadamının kulağına
sessizce, "bak şimdi" diye fısıldar ve bir elinde beş yüz bin, diğer elinde beş
milyonluk bir banknot olduğu halde çocuğa sorar: "Hangisini istiyorsan
alabilirsin?" Çocuk dalgın dalgın bir beş yüz bine bir de beş milyona bakar ve
sonunda beş yüz binlik banknotu hızlıca çekerek berberin elinden alır. Berber
işadamına döner ve gülerek: "Gördün mü? Sana söylemiştim." der.Tıraş
bitince işadamı sokağa çıkar ve az ileride kendi kendine oynayan
Ali'yi görür. Yanına giderek, neden beş milyonluk değil de, beş yüz binlik
banknotu aldığını sorar.Çocuk hiç de aptalca olmayan bir sırıtmayla yanıt verir :
- Eğer beş milyonluğu alırsam oyun biter!"

Allah'ın bile insanlar hakkındaki hükmünü, ömürleri sona erdikten
sonra verdiğine inanırken...

Biz kim oluyoruz da insanları birkaç kez görmek,
iki-üç yazı okumak, birkaç dedikodu dinlemekle yargılama hakkına sahip olabiliyoruz ?

Dale Carnegie

aRaCeLLy · Misafir

biliyordum bu yazıyı çok anlamlı gerçekten ellerine sağlık