Kayıt: 23 Haziran 2003
Mesajlar: 201
Nerden: aLMaNYa
Tarih: 16 Ağustos 2003, 02:03 Mesaj konusu:
benim hayatta en cok nefret ettigim insan modeli herhalde,
hani su hep durmadan kendini anlatan tipler olurya.
ben soleyim ben boleyim yok sunu yaparim sunu yapmam ama hic durmadan boyle kendini anlatan insanlari hic sevmem hatta iste nefret bile ediyorum diyebilirim.
kardesim birak ben taniyayim kendim demi ne anlatiyon :)
Kayıt: 25 Haziran 2003
Mesajlar: 413
Nerden: istanbul
Tarih: 16 Ağustos 2003, 09:02 Mesaj konusu:
benimki de senin gibi özellikler taşyo ama kendini değil malını övenler olurya
he mercedes S500 ya geçen hafta vardı beyenmedik babam anam sattı
tamam anladık iyi ki bi malın olmuş
şu tikky midir, miki midir nedir, o şekilde bir insan türü çıkmış son zamanlarda, onlardan nefret ediyorum (özellikle bu türün kız olanlarından)
http://sozluk.sourtimes.org adresinde tikky diye aratabilirsiniz ne tür insanlar olduklarını görmek için.
sırf kızlara hoş görünmek için kişiliğini hiçe sayan kişiliksiz insanlara,
sağda solda kendini yüceltmek için yanındakini küçülten insanlara,
kendi hayatını yönlendirme isteği, başkasının hayatını yönlendirme isteğinden daha az olan insanlara..
Aşağıdaki makaleyide çok beyenmiştim zamanında.. aslında demek istediklerimi çok iyi anlatıyor.
--------------
Başkaldırıyorum, sabah okuduğu gazetedeki onlarca habere küfredip, "Yazık !" çekip te kahvaltı için bir saatini harcayanlara, konuştukları şahıslardan öteye geçmeyenlere, düşünceler hakkında yalan yanlış beyanları aşamayanlara, vaktini hali düzeltmek için kullanmayıp, hali yaşamaya bakanlara, zevkten zevke koşanlara.
Kurulu düzene itiraz ettiklerini iddia edip, lanet okuyup hayatı bir koyun gibi yaşayanlara, zihin yönlendirenlerin kumandasını hissedemeyecek kadar acze düşüp, akıntıya kendini bırakanlara başkaldırıyorum.
Gündüz zenginlerin dolaştığı, milletin parasını hortumlayanların, vergi kaçıranların, Grand Cheeroke jeeplerini "Park Yapılmaz" levhasının önüne park edip ceza kesmeye kalkan polisi aşağılayan, bir çizmeye o polisin bir aylık maaşını gözünü kırpmadan veren, sokakta gördüğü düşkün bir adama tiksinen gözlerle bakıp, evdeki köpeğine milyonlarca liralık mama alan gecede aynı sokaklarda dolaşıp atık kağıt toplayan bakkaldan aldığı yoğurt vs. için aldığı fişle dahi olsa devlete vergisini veren namuslu fakir insanları görüpte kalbi burkulmayanlara, birşeyler yapmaya çalışmayanlara, akıntıya karşı kürek çekmekten korkanlara başkaldırıyorum.
Ülkesini çok sevdiğini iddia edipte ülkeyi mankenlerden, futbolculardan, şarkıcılardan ve onların aşklarından, arabalarından, terzilerinden, tenis meraklarından ibaretmiş gibi gösteren medyatörlere ateşe uçan kelebekler gibi uçuşan vatanseverlere başkaldırıyorum.
Evlatlarını başarılı olmaya şartlandıran, başarıyı zengin olmaktan, iyi bir işe, güzel bir eşe sahip olmaktan ibaret gören, aç komşusunu çoktaan unutmuş olan, bir de müslümanlıktan dem vuranlara başkaldırıyorum.
Evdeki anasının başörtüsüne dil uzatıp, inançlarıyla dalga geçen, her kurban bayramında dinindeki ayrı bir problemi! çözmeye çalışan, kendisinin dinden haberi olmayan -aydınların- gazetelerini okuyup, televizyonlarını seyreden mankurtlaştırılmış insanımıza başkaldırıyorum.
Üniversitede, iki gram olsun akademik düzeyde bilgi sunamayan, öğrenciyi müşteri olarak gören, insani münasebetleri bir yana bırakmış, nasıl olurda ders kaynar diye fırsat kollayan -ortaokuldayken biz öyle yapardık- , anlattığı konudan kendisi de bihaber olan, torpille -belkide füzeyle- koltuk kapmış öğretim üyelerini görüpte isyan etmeyen öğrencilere başkaldırıyorum.
Bir kavak ağacından, rüzgarla savrularak yere düşen bir tüyden farklı davranmayan -gerçektende davranmayan- ama eşref-i mahlukat olarak yaratılmış olan, bütün nimetler kendisine sunulmuş , hepsinden önemlisi akıl nimeti bahşedilmiş -fakat Allah'tan bunca uzaklaşmışlığın cezası olsa gerektir- en az kullandığı nimet haline çevirdiği nimet akıl olan, bunca zulüm altında yaşayıpta harekete geçmeyen bildiğiniz yurdum insanına başkaldırıyorum.
