Tarih: 03 Kasım 2005, 23:30 Mesaj konusu: Bendeki Sevgi
Seni anlatmak güc bilirim Sevgi,
Anlatamiyorum...
Ismin sevgiydi,daha ne diyebilirdim ki?
Keske anlatmak kolay olsa seni,
Zor olan dedikleri bu olsa gerek,
Zorsun sen erisilmez, ulasilamayan,
Tipki dagin en tepesi, zirvesi gibi,
Gidenler geri gelmedi bilirim sevgili,
Sana uzanmak zor, elimi uzatsam yakinsin belki,
Ya gözlerin sevgili?
Aslinda hic biri koymuyor bana,
Ama icimdeki sensizlik gem vuruyor gönlüme,
Sen gibi onuda anlatamiyorum...
Dilim tutuldu... Konusamiyorum...
Seni anlatmak simdi imkansiz sevgili,
Satirlarim seni sorguluyor, sendeki bir parcacik sevginin anlamini
Bilemezsin icimde kanayan ve tarih olmus o koca yoklugu,
Atesin hala yakmadi beni
Sevdan bir ates olmadi bende...
Seni taniyamiyorum sevgili,
Sen tipki ben gibisin,
Ama ben bu kadar ulasilmaz degildim,
Kimbilir unutulmuşluğumun hangi zamanı yaşanıyor,
Nerdeyim acaba?
Hangi zamanda yasiyor yüregim,
Tükenen sevgiler, paramparca olmus yüreklerin icinde miydi?
Neden sana bunlari yaziyorum?
Neden acilari,yaralarimi, üzerime dökülen kan lekelerini anlatiyorum?
Oysa bunlari sen yasatmistin bana sevgi,
Senindi bedenimdeki yaralar...
Ben böyle olamazdim...
Bendeki sevgi, sendeki sevgiydi benim icin,
Farkli olan neydi biliyor musun?
Aslinda senin farksiz bir yitik sevda oldugun,
Aldanmisim, gene kanmisim,
Sanki seni anlattim,sevgi
Bu sen miydin yoksa icindeki o kadin mi`?
Sen sevgi miydin bana?
Yoksa sevgiye hasret kalan kahpe bir dünyanin aci tarafimi?
Sen kimdin ya?
Anlat bana kendini?
Ben miydim sen?
Yoksa Sen miydin Ben?
Keske tanimasaydim seni...
Daglarin benden cok uzaklarda oldugunu bilmeliydim...
..sensizliğin pençesinde kıvranıyor gene bu yürek özleminin hat safhaya ulaştığı bu gecede..
son bi kez elini tutmak,
gözlerine bakmak
ve son bi kez o tatlı gülüşünü duymak için çırpınıyor
bu sensiz ve sessiz kalan yaralı,yarım benlik..
gerçekleşmiceğini bildiği hayaller kuruyor
gelmiceğini bildiği halde seni bekliyor
Tamam mı?
Geldi mi o uğursuz vakit?
Tamam mı?
Vakti mi şimdi ayrılığın?
Ne desem boş artık.
En başından adım adım yürüdüğümüz bu sonda şimdi usul yavaş bırak ellerimi.
Bak daha şimdiden başladı ellerimde mevsim değişmeye.
Şimdiden ellerim zemherilerde.
Desem ki:
hadi biraz daha yürüyelim az daha devam edelim ellerin ellerimde bir kaç adım daha.....
Ne değişir,
ne farkeder ki!
Daha mı az acır canım?
Daha mı az üzülür sevdam ve daha mı az kanar yüreğim?
Haydi boşver bunları.
Vaktidir ayrılığın.
Şİmdi bırak ellerimi,
Şimdi ölmek zamanı.......
Sadece son bir nefes ver bana.
Kapanmadan gözlerim ve sevdanın bitiminde durmadan yüreğim...
Son bir nefes ver.
Dudakların dudağımda bir küçücük öpücük....
Sevdam öyle büyük öyle sonsuz ki!
Bu son öpücük sonsuz bir nefes olup bana ölene kadar yeter..............
Tüm hi ssedebildiklerimle..............
