Kayıt: 23 Haziran 2003
Mesajlar: 2515
Nerden: Geriden
Tarih: 22 Aralık 2003, 02:30 Mesaj konusu: Ümit Yaşar Oğuzcan
BİR GÜN ANLARSIN
Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar ne yastık.
Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.
Onun unutamadığın hayali,
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.
Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.
Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,
Vurursun başını soğuk taş duvarlara.
Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.
Duyarsın,
Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.
Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
Niçin yaratıldığını.
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.
Dolar gözlerin, için burkulur.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.
Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini.
O hiç beklenmeyen saat geldi mi?
Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.
Uzanır, gökyüzüne ellerin.
Ama çaresiz,
Ama yorgun,
Ama bitkin.
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.
Bir gün anlarsın hayal kurmayı;
Beklemeyi, ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına...
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.
Dinle sevdigim bu ayrilik saatidir
Dunya var olali beri cirkin ve soguk
Ergec icecegimiz bir ilac gibi
Tadi dudaklarimizda acimsi, buruk
Bu saatte gozyaslari, yeminler
Bos bir tesellidir inandigimiz
Perde kapaniyor, filim bitiyor iste
O hic bitmeyecek sandigimiz
Goruyorsun konusacak bir seyimiz kalmadi
Sadece bakislarimizda huzun
Iste ayrilik bu; hic beklemedigimiz
O ikiz kardesi olumun
Anliyorum bir daha gorusemeyecegiz
Bu son bulusmamizdir seninle
Yeni bir hayata basliyacaksin artik
Onunla, o yeni sevgilinle.
Anliyorum artik o opecek ellerini
Kulagina aski o fisildayacak
Icinde bir pismanliktan baska
Benden eser kalmayacak.
Sigarani sondur, kalkabiliriz
On adim sonra yollarimiz ayrilmali
Sakin aglama ve bir sey soyleme bana
Insan ayrilirken bile buyuk olmali
Kayıt: 05 Şubat 2004
Mesajlar: 428
Nerden: KaRaNLiKLaRDaN
Tarih: 27 Şubat 2004, 22:22 Mesaj konusu:
Bekleyenler İçin
Bir ayak sesi duymayayim
Kapiya kosuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah sac gormeyeyim
Yuregim burkuluyor
Aglamakli oluyorum
Her sey bana seni hatirlatiyor
Gokyuzune baksam
Gozlerinin binlercesini gorurum
Bir ruzgar degse yuzume
Ellerini dusunmeden edemem
Yaktigim butun sigaralarin dumanlari sana benzer
Tadi senden gelir
Yedigim yemislerin
Ictigim ickilerin
Ve icimdeki bu dayanilmaz sikinti
Bu emsalsiz huzun
Seni bekledigim icindir
Resmine bakamaz oldum
Uykulardan korkuyorum artik
Utaniyorum odamdaki butun esyalardan
Su sedir hala gelip oturmani bekliyor
Su ayna karsisinda guzelligini seyretmeni
Su kadeh dudaklarina degebilmek icin duruyor masada
Ve su saat geldigin anda
Durabilir sevincinden
Zaman cildirabilir
Cunku benim dunyamda
Olumsuzluk, seni sevmek demektir.
Bir cocuk dogmayi bekler
Bir agir hasta olmeyi
Bitkiler yagmur ve gunesi bekler
Yalniz bir kadin sevilmeyi
Ve dusun ki bir adam
Icinde butun bekleyenlerin korkusu ve umidi
Seni bekler
Asilmayi bekleyen bir idam mahkumu gibi
Sen gelinceye kadar
Pencerem kapali duracak
Ruzgar gelmesin diye
Artik perdeleri acmayacagim
Gun isigi girmesin diye
Sonra kahrolacagim
Bu karanlikta, bu derin yalnizlikta
Ve gunlerce gecelerce haykiracagim
Nerdesin diye, Nerdesin?
Bir gun bu kapidan sen gireceksin
Biliyorum
Ergec bu bekleyisin bir sonu gelecek
Yillarca sonra
Oldugum gun bile gelsen
Butun bu bekleyisimi ve oldugumu unutup
Cocukler gibi sevinecegim
Kalkip sarilacagim ellerine
Uzun uzun agliyacagim.
Kayıt: 05 Şubat 2004
Mesajlar: 428
Nerden: KaRaNLiKLaRDaN
Tarih: 19 Mart 2004, 04:34 Mesaj konusu:
INSAN BIR KERE OLUR
Her bulundugum yerde yitiriyorum seni
Yanibasimda oldugun oluyor kimi gun
Ya da ben oluyorum sesizce gozlerinde
Bir yaprak kimildiyor hafiften
Bu sesizlik bir kasirga baslangici
Kukremeye hazirlanisi denizin
Bu, aslanlarin sari, vahsi gozlerindeki olum pariltisi
Bu bir yerde erimek
Apansiz yok olmak belki de
Ve sonra susmak, susmak yuzyillar boyu
Beni unuttugun bir uzak cizgide
Tuvale surdugum boya degil artik
Kirmizi kan rengidir gozlerimin
En karadan daha kara yok
Oysa en beyazdin sen gecelerimde
O bana en yakin renkti tuy gibi
Buram buram sicakligini cizerdim duvarlara
Kokun bir tuhafti cocuksu
Sonra katmerli bir gul gibiydi baygin
Gecenin en koyulastigi o yerde
Duserdi ellerime darmadagin.
Oten bir ishak kusudur simdi
Haber getirir olumlerden, dinle
Yasamak bir manga asker karsimda
Ates etmeyin diyorum
Bir diyecegim var
Gozlerimi baglamayin
Son defa gormek istiyorum insani
Gogu, gunesi, denizleri
Ve bu son olumun olsun diyorum
Bir daha oldurmeyin beni.
Kibritim islak
Sigaram yanmiyor
Ne olur bir ates verin
Bu ilk aldanisim degil
Bu ilk sonusu degil umutlarimin
Ben bu denizin son kiyisiyim.
Bir cam kirildi uzakta
Ta uzakta, icimde bir cam kirildi
Butun siirlerim anlamsiz simdi
Resimler renksiz, sarkilar ruhsuz
Hic bir sey artik avutamaz beni
Bakin, bir cag devriliyor icimde sersefil
Son sair de kirdi son kelemini
Ilk mesaleyi kim yakti bu karanlikta
Kimdi aydinlatan benim zindan gozlerimi
Sevilmek mi O son artigi en ilkel caglarin
Bir magara duvarindaki en eski resim
Ya sevmek
Hic sonmeden bir omur boyu
O en guzel huy benimsedigim
Yikildikca tutundugum dal bu boslukta
O en insancil gercegim benim
Ben hep boyle yuzyillar boyu sevdim
Caglar boyu
Kopkoyu bir geceydi yasadigim sevince
Ellerimi arardim, bulamazdim cogu gun
Bir saklayan vardi beni
Bir tutan vardi
Sana yaklasamazdim
Anlayamadigim korkular vardi icimde
Hep boyle seninle sensiz kalirdim ben
Bir kivilcim sonerken
Bir yanardag patlardi icimde.
Ko simdi ben yalniz oleyim
Vur ellerimi ekmegimi al
Tiksinir beni kim gorse sensiz
Utanir yalnizligim bana baktikca
Aynalar mi
Hani nerdeler
Kimbilir kac yuzyil oldu kendimi gormeyeli
Adim mi neydi
Besbelli unutmusum
Hadi vur
Hadi oldur
Kurtar beni ezilmekten curumekten
Hadi gel, actim kollarimi
Bir zaman
Olmeye vaktim mi vardi seni sevmekten
Sen buyuyen bir sesizliktin icimde
Beni ben eden en duru irmaktin
En guzeliydin mozaiklerin
Seninle maviydi gokyuzum
Ciceklerim sende yeserirdi
Sen bambaska birevren yaratirdin
Sularimdan
Gunesimden ruzgarimdan Bak!
Nasil da her sey degisiverdi apansiz
Simdi bu karanliklarda yapayalniz
Mavi mavi bir resim aglar duvarlarimdan
Ben bir tohumum
Al beni topraga ek yeniden
Neredesin hani ne oldun
Antik bir kadin basi miydin
Yoksa bir deniz miydin eskiden
Yosunlarin kurudu mu oldu mu baliklarin
Hani bir Nefertiti yasamisti eski Misir'da
Yoksa o muydun sen
Hadi, anlat bana neydin
Belki de uzak belirsiz bir noktaydin sen
Oykume girmeseydin Insan bir kere olur
Her gun olen umutlarimizdir icimizdeki
Paramparca olmus sevgilerdir
Her aldanis
Yeni bir aldanisa hazirlar bizi
Zamanla renkler degisir
Donuklasir anilar
Silinir ustumuzden
Guzel olan ne varsa
Gorur icindeki butun hayallerin oldugunu
Insan yasarsa.
Ve bir gun insanda olur
Cimen gibi yaprak gibi
Sarsilir yeryuzu yerinden
Devrilen koca bir agactir sanki
Durur atislari yorgun kalbimizin
El, ayak kesilir
Goz olur, dudak olur, kan olur
Susar ta icimizde
Yillardir calan calgi
Butun teller ses vermez olur
Acilar diner
Ve bir gun biter bu cirkin oyun
Perde iner...
Sen unutulmuş bir adamsın
Şu yarım milyonluk şehirde
Gençliğini deli bir rüzgar götürmüş
Ümitlerin kimbilir, nerede
Hangi sevgilinin kollarında kalmış
Sen çok gezmiş,çok görmüş
Şimdi alabildiğine yalnız adam
Hatıralar bir eski şarkıdır dudaklarında
Söylemek istersin,söyleyemezsin
Kahreder ,kahreder seni zaman
Bu şehrin aşina sokaklarında
Seni tozlu aynalarda tanıdım
Saçların alnına düşmüştü tel tel
Gözlerin göz olduğundan habersizdi
Kederliydin sonbahar akşamları gibi
Ve sonbahar akşamları kadar güzel
Ölesiye ağlamak istiyordun
Bilmediğin bir şey değildi ağlamak
Kaderinin ağırlığınca sarhoştun
Hayallerin genişliğince
Dünyadan uzak
Yorgun ellerin ceplerindeydi
Varlığından utanırcasına saklı
Ellerin bir keman kadar hassas
Bir şarkı gibi dokunaklı
Sen unutuşmuş bir adamsın
Anlaşılmamış şiirlerim gibi
Bütün güzelliğiyle unutulmuş
Şiirlerim ki; yalnızlığa benzer
Öylesine mahzun, öylesine kahrolmuş!
