Tarih: 13 Şubat 2005, 02:57 Mesaj konusu: Bir karanlik çagda sevgiliye açik mektup
bir karanlik çagda sevgiliye açik mektup
II
Bir tembel bahar sabahi ve ben bir basima , perdeler örtük Tekrar uyumak için artik çok geç ve terli sicak. Düs gerilimlerde yarim kalmis geceler , yasam gerilimde bölünen gün ve yalniz masa(l)lari paylasan insanlar. Ya sen simdi yalnizliginin terkisinde nerelere uçuyorsun sevgili? Saatler dingin bir uysallikla akiyor ve beynimde düsünceler doludizgin , iste sana geldim beni öldür ! Yasanan her seyin bir anlami olmali ayriliklarin . Sana postayla yalnizligimi gönderebilsem alir saklar miydin onu giz kutunda senliginin bir kösesinde ? Dün gördüm biliyorum! Yorgun bir tarihi degistirmeye gidiyordu adimlarimiz kol kola . Biz yürüdükçe büyüyordu yollar ve yol kesen harami . Hep bir çocuktuk çünkü kaide degisince mizitan. Ve hep en önde yürüdü ölüler biz arkalarina saklanarak. Simdi kuytularimiz elimizden alinmis , elimi tut kaybolmayayim. Bun oldu gençligimiz tarih kuvez'de .
Yagmurun silemedigi bir iz var bu sehirde. Bugün bu durgun bakan yüzlerin anilarinda gizli , hortlayacagi günleri bekliyor.
Ey semsi revanim , yitik gecelerimin kiz kulesi , özgürlük saçli sevgili ; senden ayrilmak ihanetinden beni koru ! Geçmisine sahip çikan bir gelecek tutkusudur sana sevgim ve bil ki bu böyle : Gizlerin menzilinde hedefsiz koyma beni ...
(Yersizyurtsuz Edebiyat' tan kendi günlügüme, oradan da sana sevgili.. )
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Kalbim şimdi bir sokak çocuğu
Kelebekleri göç etti gönlümün
Issızlaştı hayat sanki
Sanki, sabahı eksik şiirlerimin.
Sanki, gecesi hep kanayan bir yara
Ve sanki, artık hep kanayacak...
Ağlanacak bir aşkın kıyısına vurduysa gözlerim
Çare yok, ağlayacak.
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Kapıları kendime ben açamadım
Ya da yanlış saatlerde bekledim gelmeni
Düşünüyorum da sen gideli ne çok yalnızım..
Sarmaşık aşkın sarısında kaldım, sarılamadım.
Savunamadım seni kimselere
Anlatamadım seni kimselere
Kimsesiz kaldım,
En çok da sensiz...
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben..
Sana uyumak,
Sana uyanmaktı hayat.
Sıratını geçtim yaşarken korkmadan
Korkumu geçtim cesaretle, ihanetle
Berduş bir yalan masumiyeti öptüm bile bile
Tek sen gitme diye..!
Sonbahar oldum yaprak yaprak
Ağaç oldum köklerimi unutarak
Tesellisiz bir geceye fırlatıldım
Kalbimi dar kafese kapatarak
İçimdeki bir kanarya
Hiç susmadan ağlayacak
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Yakamozlarında yıkadım sevdamı çırılçıplak
Seni sevdiğimi bağırdım mehtabına
Beyazında akladım bulutunun
Mavi mavi sevdim seni içim kan ağlayarak
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma
Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.
Bugün sardunyalarım da açmadı
Belki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum
Duyuyor musun, orada mısın,
Var mısın, yok musun?
Bir tek şeyi unutma!
Seni sevdim ben.
Yanarak, yıkılarak
Aklıma her geldiğinde ağlayarak
bilmiyorum..bilemiyorum sadece yazmak istedim.... :?
Kayıt: 25 Haziran 2003
Mesajlar: 1296
Nerden: At izi it izine karıştı mı bende anında araziye karışırım
Tarih: 13 Şubat 2005, 23:40 Mesaj konusu:
Bu Gece En Hüzünlü Şiiri Yazabilirim
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim
öyle diyebilirim: gece yıldızla dolu
Ve yıldızlar, masmavi titreşiyor uzakta
Şakıyarak dönüyor gökte gece rüzgarı.
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim
Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir ara.
Kollarıma aldım bu gece gibi kaç gece
Kaç defa öptüm onu sonsuz gün altında
Sevdi beni o ben de bir ara onu sevdim
O durgun, iri gözler sevilmez miydi ama
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim.
Yokluğunu dünüp, yitmesine yanmakla
Duyup geceyi, onsuz daha engin geceyi.
Ota dşen çiy gibi, dşmekle şiir cana
Ne gelir elden, sevgim onu tutamadıysa.
Gece yıldız içinde, o yoldaş değil bana
Hepsi bu. uzaklarda şarkı söylüyor biri.
Yüreğim dayanmıyor yitmesine kolayca
Gözlerim arar onu, yaklaştırmak ister gibi
Yüreğim arar onu, o yoldaş değil bana
Artık sevmiyorum ya nasıl, nasıl sevmiştim
Sesim arar rüzgarı ulaşmak için ona
Ellere yar olur. öpmemden önceki gibi.
O ses, ıl ıl ten ve sonsuz bakşlarla
Artık sevmiyorum ya severim belki yine
Ne uzundur unutuş ah ne kısadır sevda
Böyle gecelerde kollarıma aldım ünkü
Yüreğim dayanmıyor yitmesine kolayca
Belki bana verdiği son acıdır bu acı
Belki son şiirdir bu yazdım şiir ona
Tarih: 15 Şubat 2005, 01:13 Mesaj konusu: Sevgiliye..
Bu gecelerin sonu yok sevdam.. Icim $erha $erha kaniyor... Yüregime sardim gözlerini.. Bir umut, tebessüm adina.. Icimde pasla bir bicak, kestigin yerde kanamasi hic durmadi kolumun..
Ah, sen icimdeki uzak dü$.. Ah yüregimi yikayan.. Ah, cocuk gülü$lüm..
Bu gece, sana yakin olabilmek icin, can verirdim.. O güzel gözlerinle bak bana.. Ü$üyorum, yumma gözlerini.. Özlemlerimizin derinlestigi en dip yerdeyim..
Bu nasil bir kutsal sevgi.. Bir gülümse gülüm, herseyi önüne sereyim..
Ben sensiz asla ya$ayamiyorum.. Gör, bak nasil da ölüyorum dinmez hasretinde yar!
Anla, tutkun oldum!
bir karanlik çagda sevgiliye açik mektup
I
Su anda seni / düsünüyorum diyemem. Düsündügüm ilgilendigim her sey seni düsündürmeye basliyor birdenbire. Agaçlarda oksuyorum saçlarini ve erken ilk gözlerin süzülüyor penceremden odaya. Sonra , belki de hiç dogmayacak çocugum , çocugumuz geçiyor bir bulutun sirtina binmis gülücükler yagdirarak. Aglayasim geliyor o an kahkahalarla . Caddelerde adimlarim , dört duvar arasi gizil bir günesin kalp atislarina uyum saglamaya çalisiyor. Uyumun her aninda seni buluyorum. Çok sesli bir ezgide ; fabrikalardan yükselen o en güzel insan emeginde seni. Bazen bir fotograftan bakiyorsun bana , o süzme bal içi gözlerinle. Ürperiyorum , ölümü ansitiyor çerçeve içinde derinlik kazanmasi bakislarin. Ve sen yasayan her seyde çikiyorsun karsima. Bir açik görüste annesine sarilmis kizin , Dünyayi kucaklayan iç çekisinde , topragi yaran bir tohumun ilk çigliginda , yazilan her satirda ve avucumda dinlenen altin rengi kelebegin kanat çirpislarinda sen .Çok uzun yollardan geliyorum, teleklerim döküldü rüzgardan . Iste hep bundan , böyle uykulu sarsak sakimam . Özgürlügü seni savunuyorum en ötülmez karanlik gecelerde. Bir manga hazir ol ates ve yagli urgan iste böyle katlediyorlar sevgileri. Kendi yüreklerinde katlediyorlar dünyanin anlamini ve ben sevgileri seni savunuyorum.
Mutluluk çatili bir ev olmusuz düsümde , tüm insanlarin cenneti özlemeden yasadiklari. Oysa yanlis kullanimda dogayi öldürmesi gibi teknolojinin , kendi yalnizliklarimizla tüketebiliriz sevginin bölüsülesi o üretken yarinlarini . Yalnizligim sevgilere çiçeklendigi zaman güzel . Sevgi ipi kopmus bir uçan balon ardindan çocugun yüreginde duydugu o yükselme coskusu , el ele tutusmalarimizda , damarlarimdan beynimi besleyen bir nehir. Nasil olur da insan , senleri olmadan yasami anlamlandirdigini , gelecegi güzelledigini sanabilir ? Bakir bir eylem midir tercih ; yoksa asklarini günlere kanla kaziyan bir tarih mi ? Sorun bu !
Seni düsündürüyor her sey ve zaman anlarini birbirine zincirleyerek , dünleri günlere ; günleri yasanmamislara ulayarak ilerliyor. Kalbim ! Senden kalkip sana dönen bir göçmen kus, seni özgürlügü savunuyor.
( Kismen Yersizyurtsuz Edebiyat' tan günlügüme, oradan da sana Sevgili.. )
Kayıt: 16 Eylül 2003
Mesajlar: 1694
Nerden: İstanbul
Tarih: 21 Şubat 2005, 15:51 Mesaj konusu:
Ne çok şey şu sevmek; her zaman böyle miydi, şimdi mi çok gelmeye başladı yüreklere. Ey ilahi nedir, nasıldır, nedendir?... Sevmek, sevilmek, ölmek, yaşamak.
Kayıt: 05 Şubat 2004
Mesajlar: 428
Nerden: KaRaNLiKLaRDaN
Tarih: 25 Şubat 2005, 06:44 Mesaj konusu:
Seviyorum diyebilmeli insan, kucak açmalı uçsuz gökyüzüne,
Sevdasını sayfalara değil gönlüne yazmalı sevdiğinin,
Yazarken narin olmalı yüreği, inciltmemeli sevdiğinin gönlünü,
Kalem değil hislerini kullanmalı,
Mürekkep yerine gözyaşlarını kullanmalı sevdasını yazarken
Gece olmamalı, güneş batmamalı bu sevda üzerine, ay gündüzde doğmalı,
Sevdaları sözlere sığdırmamalı, anlatmalı gözleriyle,
Kırmalı gönül zincirlerini, kaldırmalı prangaları
Özgür olmalı bir kuş gibi sevdaları,
Kanatlandığında sevdiğine uçmalı hisleri
Ağlayabilmeli sevdasını yaşarken
Ve haykırmalı hayata
Ben seni seviyorum, Ben seni seviyorummmm...
Kayıt: 08 Ocak 2005
Mesajlar: 2941
Nerden: dünyanın en son caddesi
Tarih: 27 Şubat 2005, 12:25 Mesaj konusu:
keşke gurur diye bi şey olmasayadı
yanımda olacaktın şimdi
tutacaktım ellerini doya doya bakacaktım yeşil gözlerine
ama ne yazık ki yoksun artık yanımda
bi şiir olmuşsun akmışsın yoreğime
gözyaşım kalem olmuş yuzumse bi kağıt
gece gündüz seni yazmaktayım
ama hiç bitmiyorsun hiç
dön gel bitanem dön gel
