Renkler soldu, çiçekler beyaza çalan gri
---------- Bulutlar kızıl, yer kızıl
Hüznün kara saçlı kızı oldu
Çığlıklar sardı gök kubbeyi
Bütün öksüzlerin elleri semada
Bastığın her yer şüheda
---------------------Neyzen, kır artık Ney’i
Gülen yüzünü sakladı ay
Güneşe elveda!
Bire bin vermedi toprak sızlıyor bağrı
Son cenin son anı beklemede
Sabır tespih tanelerinde
Gelmedi ağrı…
Susuz çatlak dudaklarda
-------------------------Bin bir dua!
Gaflet mi, serdeki sanrı…
Kıtlık, açlık, sefalet, umutlar nerde
Yuvalar talan depremlerde
Vicdan bade olmuş, İnsanlık yerde,
Çekildi, tükendi süt memelerde
-------------------------Yazgı kaderde
Avuçlardan süzülürken gam
Gözlere iner perde, görünmez serencam
Anaların
Dağlardan ağır canları
Cansız solukları
Yarabbi!
Sona ramak mı var?
-------------------Hala hayra yorulur kâbuslar
Sararıyor kahır yaprakları
Bundan gayrı tutacak
Ahları!
ŞAİR: NECLA ALPTEKİN
