Kayıt: 28 Haziran 2007
Mesajlar: 2551
Nerden: istanbul/sefaköy
Tarih: 08 Temmuz 2008, 19:17 Mesaj konusu: Emrah Ateş
Şair o zaman melteminden bile haberi olmadığı 24 haziran 1989 yılının akşamı
Annesinin mutluluk ve babasının oh be görüntüleri arasında
doğduğuna bile şükredemeden yediği şaplağa ağlayarak uyandı yaşama
Nerden bilebilirdi ki hayatında onun neleri beklediği
Bu onun belkide uzun zamandır bildiği son ağlaması olduğunu
Kafiyeden de anlatmaya çalıştığımız gibi şair hayatında erken yaşta fazla yük
sorumluluk ve acıyla karşılaşmış ve ağlayamadığı zamanlarda yazdığı bu şiirleri
sizerle paylaşmak istemiştir Tanınmak meşur olmak gibi bir amacı yok
Hatta şair lise mezunu ama elinden geldiğince kafiyeli
duygularıyla siz şiir severlere bişeyler anlatmaya çalışıyor ve acılarıyla
yazdıklarıyla bir ders çıkarmanızı bekliyor
Tek hayali bir gün olurda kitabını çıkarabilirse, bir gün tranvayda giderken( çünkü hep tranvayda yazmıştır en güzel şiirlerini ) yanınına oturan kişinin onun kitabını okumasıdır...
(Resimin orjinal boyutunu görmek için üzerine tıklayın)
Dipnot: ( forumda fanta olarak bulunmaktayım, amacım görmemişlikyapmak değil, gerçekten kayda değer şiirler yazdığımı düşünüyorum ve eski şiirlerimde burada var Bir site bünyesinde online bütün şiirlerim yayınlanmaktadır Maksatım googleye adımın yazıldığında bir sonuca varılması :) saygılar )
