Tarih: 11 Mart 2008, 06:12 Mesaj konusu: yıllar sonra itiraf ediyorum: o hayalet bendim
1998 yılı lisedeyiz.o gün yakın bir arkadaşımla okulu kırmışız. okul dışındaki diğer arkadaşlarımızla buluştuk.yağmur başlayınca okulu kırdığımız arkadaşımın iki katlı ahşap evine gittik hep beraber. evde annesi babası ablaları kimse yoktu. kızlı erkekli baya kalabalık bir gurup genç evdeyiz. ben hadi ruh çagıralım dedim, bir kaç arkadaş ben inanmıyorum falan dedi ama yanımdaki arkadaş onları ikna etti. neyse olaya başladık zaten çoğu makaraya alıyordu işi. çağırırız çağırırız gelmez :-D benim aklıma o sırada bir hinlik geldi dedim ki ey ruh geldiysen 15 dakika sonra bu evin kapısını çaldır, birine musallat olacaksan evin telefonunu arka arkaya üç kere çaldır dedim. 5 dakika sonra ben eve gidiyorum diye çıktım ve eve gittim bizim ev yakındı. evden o zamanlar annemin yeni olan cep telefonunu aldım ve çıktım arkadaşımın evinin karşısındaki apartmana girip biraz bekledim söylediğim zamandan 15 dakika geçene kadar. sonra annemin cep telefonundan arkadaşımın evini bir kere aradım kapattım ikinci kez aradım kapattım üçüncü aramamda daha kapatmaya fırsat kalmadan arkadaşımın evinin kapısının açıldığını gördüm, o yağmurda evdeki herkes ayakkabısız, kimi terlikle kimi çoraplarıyla sokağa fırlıyordu ve yüzlerindeki dehşet ifadesiyle bağırıyorlardı içlerinde bizden büyük ve kabadayı çocuklar da vardı (okulun demirbaşları) o anki yüzlerindeki korku ifadesini ve nasıl kaçıştıklarını hiç unutamam, çok gülmüştüm.ve bunu benim yaptığımı onlara hiç söylemedim. bi çoğunun zaten sonradan izini kaybettim.
o günü yaşayan arkadaşlar: eğer içinizde bu foruma üye olan varsa itiraf ediyorum o hayalet bendim ve sizleri korkuttuğum için özür dilerim... :shock: :-) :oops:
