Liselileri kapsayan raporda 'öğrencilerin Türkiye'nin yerini bilmedikleri ve dinlerini tanımadıkları' ortaya çıktı.
Milli Eğitim Bakanlığı, kamuoyunda LGS olarak bilinen, "2004 Ortaöğretim Kurumları Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Sınavı"na ilişkin bir analiz raporu hazırladı. "8. sınıf öğrencilerinin ülkelerinin harita üzerindekini yerini bilmediği ve dinlerini tanımadığı" sonucu çıkan raporda, ezberciliğe alışan öğrencilerin kavrama yeteneği kazanamadığı da vurgulandı.
LGS'de Türkçe, Matematik, Fen Bilimleri ve Sosyal Bilimler alanlarından test uygulandı. Raporda, Türkçe'nin en kolay, Matematik'in en zor, Fen Bilimleri ve Sosyal Bilimler'in de zor sayılabilecek testler olduğu ifade edildi. Öğrencilerin başarısız olduğu saptanan konular şöyle:
TÜRKÇE: Sözcüğün cümledeki değişik anlamlarını ayırt edebilme. Verilen cümleye anlamca en yakın olan cümleyi bulabilme. Paragraftaki görüşü destekleyen cümleyi bulabilme. Cümlede öğe eksikliğinden kaynaklanan anlam belirsizliğini bulabilme.
MATEMATİK: Tüm konularda başarı istenen düzeyde değildir. Test öğrencilere çok zor gelmiştir.
FEN BİLİMLERİ: Isının maddeler üzerindeki etkisini kavrayabilme. Düzgün doğrusal hareket yapan cisimlerle ilgili problem çözebilme. Cisimlerin hızlarıyla ilgili grafik yorumlayabilme. İnsan vücudundaki bazı sistemlerin çalışma ilkesini kavrayabilme.
SOSYAL BİLİMLER: Verilen bilgiye dayanarak öteleme yapabilme. Harita üzerindeki bilgilerden hareket ederek, Türkiye'nin dünya üzerindeki yerini kavrama. Oruç ibadetini ve özelliklerini kavrayabilme.
Kayıt: 24 Haziran 2003
Mesajlar: 4044
Nerden: Real World
Tarih: 11 Aralık 2004, 21:37 Mesaj konusu:
Ezberci sistemden bile daha kötü bir sonuca doğru ilerliyo olsa gerek sistem çünkü hiç değilse bizim zamanımızda biz ezberlerdik :) Hoş gerçi onlarda ezberlediler belki ama ezberledikleri için unuttular ve bu soruları cevaplayamadılar. Bu tip sınavlardaki matematik, fen sorularıda zaten büyük oranda muhakemeye dayandığından ezberci sistemin öğrencileri bu sorularıda çözemedi dolayısıyla ...
bu yine bir şey değil arkadaşlar bizim lisede bir matematik hocamız vardı. tahtaya soruyu yazardı. ders sonuna kadar da onu çözmeye uğraşırdı ama çözemezdi. zil çalıncada soru yanlış derdi. :)) öğrenciler haritada Türkiye'nin yerini bulamamış çokmu ! ne verirsen onu alırsın.. bir de tarih hocamız vardı. kendisi fatih ürek cinsinden derse tarih değil x marka deterjanın y markadan daha iyi yıkadığını falan anlatırdı... sapık coğrafyacımız tahtaya kaldırır bizi seyrederdi... bizde alır kitabı suratına bakarak okurduk 100 alırdık sözlüden:)
eee öğrenciler ne yapsın.... benim adım hıdır elimden gelen budur!
Kayıt: 06 May 2004
Mesajlar: 1376
Nerden: nereye...
Tarih: 12 Aralık 2004, 10:18 Mesaj konusu:
Eğitim kadar genel kültür de önemli. Genel kültürü zayıf olan bir toplumda eğitimin kalitesi de tartışılır elbet. Ezberci, araştırma yoksunu insanlar topluluğu, hazıra konan ve ne verirsen onu alan bireylerin elbette başarısız olması kaçınılmaz.
Araştırma ve kendini geliştirme çok önemlidir. Kültür kitaplarda değildir. Kitap burada yönlendirici görevini üstleniyor. Sadece ders gekmek ve diploma almak için yapılan çalışmalar içi boşalmış bir eğitim sisteminin getirisi. Götürüsü de ortada zaten.
Üniversite okuyan gençliği, kültürlü gençlik olarak nitelendiriyoruz. Peki ya üniversite okuyan ve o sıralardan geçmiş insanların şu an ne durumda olduğu hakkında bir fikrimiz var mı ? "Artık neden 1 tane üniversite okumak yetmiyor" ya da "üniversite okumak ve bu sıralardan geçmek çözüm mü ?" ikilemi almış başını gidiyor.
Araştırmayan, merak etmeyen, soru sormayan, sorgulamayan ve sadece verileni alan bir toplum olarak devam ettiğimiz sürece Dünya haritasından bile bihaber olacağız. İnşallah (yapabileceğim tek şey temenni etmek) düzelir.
Katılıyorum c|ost. Eğitim sisteminin ne denli bozuk olduğu su götürmez bir gerçek ama bu asla arkasına sığınılacak bir bahane olamaz. Bahsi geçen öğrenciler eğer ki; "hangi cep telefonunda ne özellikler var, bilmem ne marka ayakkabının fiyatı nerede, ne kadardır" gibisinden bilgileri su gibi biliyor ve robot gibi hafızalarına yazabiliyorlarsa, yaşadıkları ülkenin yerini haritada bilmiyor olmaları abesle iştigaldir.
Neyi ne kadar aldığının yanında, aldıklarına neler katabildiğinin önemi de fazladır.
Kayıt: 24 Haziran 2003
Mesajlar: 4044
Nerden: Real World
Tarih: 13 Aralık 2004, 03:44 Mesaj konusu:
Eternity abi insan ilgisini çeken şeyi merak eder öğrenir, ilk önce insanlar ilgisini çekecek şeylere yönlendirilmeli onlar öğretilmeli arada belli dozlardada Türkiye'nin dünyadaki yeri gibi faydalı bilgiler öğretilmeli, eğitim budur bence hiç işe yaramayacak bilgilerle kafaları doldurmaya çalışmak yada ezberletmek iş değil ;)
Bir başka teknikte şöyle der Türkiye'nin yerinin insanların dikkatini çekebilcek bir halde öğretilmesi ... atıyorum daha interaktif olmalı tek düzey bir coğrafya dersine sığdırılmamalı ;) Şimdi imkan yok falan diyebilirsiniz ama o kadar boş şeylere para harcanacağına iyi bir harita alınabilir yada okula mesela benim fikrim okulun penceresiz bir duvarına dünya haritası çizilmeli ve Türkiye belirtilmeli daha dikkat çekici olur ... sadece bu örnekle sınırlı değil eğitim hayata yayılmalı ...
Cep telefonunun özelliklerini öğrenirsin çünkü cep telefonu hayatın içinde seni öğrenmeye zorluyo öğrenmessen yoksun ... olmak yada olmamak ... kurbanın sindirim sistemi hayat değildir :lol: gerekli olabilir ama yaşamak için bilmek şart değildir belkide ;)
İşim gereği senelerce eğitim seminerlerine katıldım. Öğretme teknikleri hakkında belki de bir kütüphane dolusu yazı okudum. Hepsinin temelindeki ortak ifade ise ; " Öğrenciyi işin içine katan anlatım teknikleriyle eğitim yapıldığında kalıcı ve kullanılabilir bilgiler baki kalır." idi. Yapılan en büyük hata; çağa uygun olmayan, küflenmiş, anlamsız,zamanla değişen ilgi alanlarından yoksun ve uzak bilgilerle beyinleri ezbere zorlamadır.Denebilir ki buna rağmen Türkiye'nin yerini bulamamanın bahanesi olamaz ama şöyle düşünelim; İstanbul'da yaşıyorum ama şehrimi yaşamaya başlamadan önce semtleri bilmezdim.İlgilenmezdim neresi nerden sonra gelir.Şu semt hangi yakadadır? İlgimi çekmezdi ta ki semtler arasında kaybolana kadar. Defalarca yol kaybettim ve buldum ve şimdi asla oraları karıştırmam.
Bu öğrencilerin önüne dünya haritası konup ülkeler arasında kaybolmaları sağlandı mı acaba? Bir oyuna dönüştürüldü mü bu? Kuzey güney ülkeleri söylenip arasındaki ülkeyi bulmaya çalıştılar mı?
Bir zamanlar tv de yabancı milletten bir çok kişinin Türkiye diye bir ülkenin varlığını bile bilmediklerini duyduğumda üzülmüştüm ama sonra bilmek zorundalar mı ki diye düşünmüştüm. Çocuklarımız da yabancı bıraktırılırlarsa sonucun böyle çıkması çok doğal.
Şimdi evvela şunu belirteyim. Eğitim sistemi hakkında belki de en fazla şikayetçi olan insanlardanım ki bu fikrim bu düzen sürdüğü ve gerçekten sağlam temeller üzerine kurulmuş ve üzerine eklenecek olan katları bu sağlamlığa paralel gidecek şekilde bir sistem getirilene kadar sürecektir.
Lakin şu var. Tamam öğrenciyi eğitime eğlendirici ve meraklı gözle bakmasını sağlayacak düzenleme ve çalışmalar getirilsin.. getirilsin de peki ya bu çarpıklaşma içerisinde öğrencinin hiç mi kabahati yok yahu ? Bütün suç eğitim düzenine yüklenmiş gidiyor. Bu aynen bütün her şeyi devletten beklemek gibi, kapısının önünün temizlenmesini bile.. Pardon ama bu kadar öğrenmeye karşı kapılarını kapamış ve "aman ne de olsa sistem kötü, ben tembelliğime devam eder, kılıfını da üstüne bir güzel geçiririm" diyen kişilerde hiç suç yok sanırım ?
Her insanın bütün genel bilgileri bilmesine ve öğrenmesine elbet imkan yok, zaten herkesten bu beklenmez. Fakat sen yaşamını devam ettirdiğin ülkenin (ki bu ülke ne zorluklarla kurulmuş bir ülkedir) haritada yerini bulamıyorsan bunda suç sadece eğitim sisteminde değildir. "Yahu bana öğretilemedi, şevkimi kamçılayamadılar" diyorsan, aç bak öğren be kardeşim, senin hiç mi fikrin, zikrin ve öğrenme merakın yoktur ? Bilgi edinmenin bu kadar kolaylaştığı bu bilgisayar çağında insanlar neler neler öğreniyorlar, 10 bilinmeyenli bir denklem olmayan bu bilgiyi, ister günlük yaşamında işine yarasın ister yaramasın pekala öğrenirsin. Ha günlük yaşamda işime yaramıyor diyorsan, gün gelir böylesi bir istatistik yayınlandığında rezil olursun. Hint okyanusunun ortasında kimselerin bilmediği bir adacık değil, yaşadığın topraklar söz konusu. Hani o günlük yaşamını devam ettirdiğin ülke toprakları..
Eternity, iyi diyosun hoş diyosun, ezbercilik kılıfını üstüne çekip kendini yetiştirmeye hevesi, merakı olmayan öğrencilerden bahsediyorsun. Çok da doğru bir noktaya parmak basıyorsun... Ancak: çok cin, "zehir gibi çocuk" denilenlerin dışında, "ben niye merak etmiyorum, ben niye araştırıp kendimi geliştirmiyorum acaba?" diye kendini sorgulayan tek bi öğrenci bulamazsın. Belki biraz gençliğin havailiği, belki başka birşey... Ama bence iş, her öğrenciye kendini sorumlu hissettirecek öğretmenlerden geçiyor.
Üniversitede bi hocamız, sınav öncesi bize sorabileceği soruları söylerdi. 10 soru verse, mutlaka 8 ini sorardı. İki tane sürpriz, o konuları çalışırken aklımızın bi köşesine takılanlardan dolayı da zaten kimseye batmazdı. Hepimizin en sevdiği dersti. Sınav öncesi son derste, soruların verileceğini bile bile, kadının hiç bir dersinden kimse kaçmazdı. Neden? Çünkü neyi nasıl çalışmamız gerektiğini, kendimizi hangi noktalara yoğunlaştıracağımızı zaten ders içinde öğrenirdik.
Merak edip araştırmak için, nasıl araştırılacağını, kısaca sistemi bilmek gerekir. Bence iş yine eğitim sisteminde bitiyor. Ama o eğitim sisteminin kökünde. Ögretmen vasfıyla, eğitimcilik yapan insanların nasıl eğitildiğinde... Onların araştırmayı, öğrenmeyi ve sonrasında öğretebilmeyi ne kadar bildiklerinde... Lütfen öğretmenlere saygısızlık yaptığım sanılmasın. Hepsinin kulu kölesi olurum. Ama çocuklarımızı yetiştirirken, sadece müfredatın ön gördüğü tek bir kitapla ufuklarının ne kadar genişleyebileceğini de düşünmek lazım. Öğretmek için eğitmek lazım diye düşünüyorum. Öğrenmenin yollarını öğretmek... Ve tabii ki bütün bu söylediklerim, Türkiyenin yerini gösteremeyen öğrenciler için geçerli değil. Bunu bilmemek, sistemin hatası falan olamaz. Dünyaya at gözlükleriyle bakan bi toplumun ayıbı olur. Başka da birşey değil!
