Ahmet Arslan Şiirleri...

Fast Friend

Ağlamayacağım

Çok derinden hayal etmisim ki, kendimi bir an yaninda saniyorum.
Derin bir nefes alip kaliyorum, Ah ne vardi simdi yaninda olsaydim.
Ellerim ellerinde.
Gözlerinin derinliklerinde, seninle iç içe.
Biliyorum imkânsiz, ama düsüncesi bile güzel..

Sensiz yarinlarda ne yaparim acaba?

Hayatimin akisi degisiyor, üzüntülerim var.
Sensiz yasamak da zormus. Ne yapayim?

Bol bol seni düsünürüm..

Hatirlarmisin, agaçlara salincak kurardik.
Uçar gibi agaçlarin içine dogru sallanirdik.
Ayrilik vakti geldiginde, uçarcasina evlerimize kosardik.
Rüyalarimizda da ayrilmazdik, öylece uyuyakalirdik..

Baska ne yapardik?

Seninle baliga giderdik.
Oradan çay bahçesine gelirdik.

O günlerde çok erken kalkardik.
Günes dogar dogmaz birbirimize kavusurduk.

Seninle kirlara giderdik, kirçiçekleri koparirdik.
O temiz havalarda dertlesirdik, azigimizı paylasirdik.
Mutlu yarinlardan bahseder, gelecegimizi kurardik..

Olmadi, yapamadik...

Bekle beni yanina geliyorum, diye avaz avaz bagirmak geliyorsa da içimden,
susuyorum..
Çünkü çaylarimizi yudumladigimiz o çay bahçesinde degiliz..
Hatta su an nerede oldugunu bile bilmiyorum ki..
Adama deli derler..
Ve sana kavustugum gün, iste o gün bir daha aglamayacagim..

Fast Friend

Anladım Aşkın Sonunu

İlk önce bakışlarınla tanıştım.
Gözlerindeki parıltıya alıştiı,
ve yalnızlığımı yenmeye çalıştım,
çalistim ama, aramıza koyduğun mesafelere takıldım.

Senin buhranlı gecelerime ışık saçmanı ben mi istedim?
İkide bir karşıma çıkmanı, elimi tutmanı ben mi söyledim?
Yoksa gönlümün her an seni anmasını ben mi arzuladım?
Ben yalnız bir kuru ümide, bir sıcak sevgiye sarılmayı diledim.

Bir hasret ki, günden güne vücudumu sarıyor,
sanki kör testereyle kalbim parçalanıyor.
Umudunu yitirmiş ellerim tutunacak dal arıyor.
İdrak içinde bedenim hakka yöneliyor.

Sende bir yıldız gibi kaymışsın ne çıkar?
Sevginin kaynagi o, sevmemeye imkan mı var?
Sahte sevgilere kanarak kalmışım bizâr...
Yaradana bir gün dönmemeye çare mi var?

Fast Friend

Aradığını Bekleyen

Saha kalkmis kimsesiz duygularim,
Ahi sarar, önce seni, sonra kâinati.
Rüya'n kaçmis, ümitsiz uykularim,
Ani arar geceleri, açilmis kanatlari!

Teselli yok bana senden gayri,
ithamin bile gizli gözlerinde.
Vuslatina degin elden ayri,
iflakin ile beklerim, ötede.

Gidisin, evvelin de öncesi,
tükenmek bilmiyor zaman.
Bir çift gözün de hevesi,
olmak, yagmurunla aglayan!

Figânin sardi, kalbimdir tekleyen;
matemine yenildim, renklerim al oldu.
Isyanin adi: aradigini bekleyen!
siteminle ezildim, râbitam hayal oldu

Fast Friend

Ayrılık

Bilmiyorum ayrilik hangimizin gözünü açti.
Yalniz kalmaktan hangimiz kârli çikti.
Ben gözyaslarimi gizlemeye çalisirken.
Senin sevinç çigliklarin bendimi asti.

Gördümya senin benlik anlayisini.
Umursamaz oldum senden kalan matemimi.
Sevmisde olsam bir zamanki halini.
Inan dinlemeyecegim gelecek olan feryadini.

Fast Friend

Bakışların

Biliyorum, simdi uzaklardasin.
Sesimi duyamaz, elimi tutamazsin,
halimi soramaz, gözyasimi anlamazsin.
Son bakisin benim zindanim oldu.

Gitmiyor, gitmiyor, aklimdan çikmiyor.
Affetmez bakislarin, yüregim sizliyor.
Ask hatasi çok zor oluyormus,
Anladim, ask zindani ne yapiyormus.

Bagislarmisin yansam yaninda.
Bir ömür boyu dursam basinda.
Bak güller soldu, askim hüsran oldu.
Son bakisin benim zindanim oldu

Fast Friend

Bugün Değil Anne..

Bugün değil Anne, her gün senin..
Ben ki senden bir parça, bir cenin,
ve kulaklarımda hâlâ sesin, nennin.
Bugün değil Anne, her gün senin..

Solmayan güller, misalidir ellerinin.
Olmayan çoklar visalidir sevginin,
ve doğmayan güneş gülümseyişin.
Bugün değil Anne, her gün senin..

Kanatsız kuşların kolu, kanadı,
Günler değil yılların fedakarlığı,
Annedir sevginin adı ve sanatı.
Bugün değil Anne, her gün senin..

Bugün değil Anne, her gün senin..
Ağladığımda ağlayan yüreğin,
ve aklımda hâlâ, sonsuz özverin.
Bugün değil Anne, her gün senin.